Misschien beweeg ik mij teveel in consultancy- en managementkringen, misschien heb ik iets teveel trainingen met een vleugje positieve psychologie gevolgd. Ik vind het simpelweg tijd om de alumnus geschiedenis in een ander daglicht te plaatsen. We kennen allemaal het overheersende beeld: “Jonge afgestudeerden vinden moeilijk een baan.” “Baankansen voor alumni geschiedenis mager.” We hebben allemaal in de volgende situatie gestaan met de mond vol tanden: “Word je geschiedenisleraar met jouw studie?”
GENOEG!
Laten we het verhaal even omdraaien. Ik ken weinig afgestudeerde historici die uiteindelijk geen goede baan vinden. In mijn kennissenkring, maar ook vanuit mijn functie als voorzitter van Jonge Historici spreek ik veel alumni. Historici zitten overal, in het bedrijfsleven, bij de overheid, in de wetenschap. Zij hebben functies op het gebied van beleid, bestuur, logistiek, HR, Communicatie, ICT. Ik denk dan meteen: Wauw, wat kunnen we veel en wat komen we ver.
Voor de net afgestudeerde historicus is het geen kommer en kwel maar een zee van kansen. Ik vind het tijd om dat te zeggen. Ik vertel het verhaal vaak bij partners en werkgevers, maar ook op de familieverjaardag en de netwerkborrel. Jonge historici zijn veelzijdig en op veel plekken inzetbaar. Ik vertel het ook tegen jullie, toekomstige alumni, want de arbeidsmarkt is wat je er zelf van maakt.
Daarom bij deze een aantal tips, al dan niet in chronologische volgorde:
- Je gaat binnenkort afstuderen of je bent net afgestudeerd. Een gevoel van verlorenheid of depressie dreigt. Draai het om. Denk om. Je bent vrij om alles te doen wat je wilt. Een kantoorbaan, de hele dag series kijken of in een koffiebar werken? Pak je vrijheid! Kijk om je heen wat er allemaal mogelijk is zonder de beknellende banden van de ivoren toren.
- Blijf met mensen praten. Hoe verleidelijk het ook is om in je cocon te blijven: praat open met oud-studiegenoten, vrienden en familie. Het zorgt voor een verfrissend perspectief. Je bent niet de enige die naar werk zoekt of onzekerheden heeft. Daarnaast is het belangrijk om op zoek te gaan naar sparringpartners. Mensen die in dezelfde levensfase zitten als jij of juist al een stapje verder zijn. Stel mensen open en eerlijke vragen. Vraag nooit: ‘Heb je een baan voor mij?’ of ‘weet je nog een vacature?’ maar vraag hoe zij gekomen zijn waar ze nu staan en vertel over waar jijzelf enthousiast van wordt.
- Depri van al dat solliciteren? Probeer in plaats van sombere gedachten te kweken, te genieten van de reis. Dit is een periode waarin je veel over jezelf zult leren, veel nieuwe mensen en bedrijven zult leren kennen en andere richtingen zult uitproberen. Je komt eruit als een ander mens.
- Gebruik je tijd goed. Stap uit je comfortzone. Blijf bezig. De beste manier om vooruit te komen, is door in beweging te blijven. Ga naar netwerkbijeenkomsten, ga vrijwilligerswerk doen, pak een klusje op waar je nooit aan toekwam. Er zitten geen veertig uren in een werkweek maar makkelijk zestig.
- Kom uit die geschiedenisbubbel. In mijn ogen lijden geschiedenisstudenten aan twee kwalen: I. IJdelheid (‘Ik heb geschiedenis gedaan weetje, ik wil later echt wat met mijn studie gaan doen’). Forget it. Echt nobody.gives.a.fuck. Ik kan het maar niet genoeg blijven herhalen. II.Verlegenheid (‘Ik kan goed teksten analyseren. Verder, ja geschiedenis was niet zo’n praktische studie’). We zijn allang vergeten wat je gestudeerd hebt. Je kunt 10 keer zoveel als je denkt. Staar je niet blind op het beeld dat je over jezelf hebt opgebouwd tijdens de studie. Je bent vrij om elk imago van jezelf te scheppen dat jij wilt.
- Vergeet de crisis. Eerlijk gezegd heb ik er weinig van gemerkt. Misschien heb ik geluk gehad of was ik pro-actief genoeg. Er zijn juist nu kansen voor mensen die ze willen pakken. Op een creatieve manier kun je kansen voor jezelf creëren en word je gedwongen te kijken naar andere werkzaamheden.
- Wees kritisch: Jij hoeft niet alles te slikken van een werkgever. Jij bent een gewild object op de arbeidsmarkt. Wat kunnen jonge historici eigenlijk niet?
Ondanks mijn positieve verhaal ben jij, de (toekomstige) alumnus, nu waarschijnlijk toch totaal in paniek (‘Ga ik ooit wel een baan vinden?’). Gezonde paniek is goed. Een beetje onrust/overlevingsdrang zet je in beweging. En houd in gedachte: Als kritisch historicus moet jij de negatieve beeldvorming toch bij uitstek kunnen omdenken.
Deze column verscheen eerder op jongehistorici.nl.
