Dream Bigger: een unieke workshopavond die ik samen met Evelien Bijl van Doelgerichte Coaching heb ontwikkeld. Met een groep ambitieuze jonge vrouwen gaan wij in één avond van dromen naar doen. Door visualisaties, oefeningen en vooral veel netwerkgesprekken.
Van onze vrouw in Den Haag
De laatste tijd heb ik een nieuwe hobby ontwikkeld: ik vind het leuk om historici in het wild te spotten. Een soort vogelaar, maar dan in de concrete jungle die de Haagse postzegel heet. Begin 2015 schreef ik in mijn column Omdenken dat ik optimistisch gestemd ben over de arbeidsmarktkansen van alumni. In het Haagse wordt dit idee alleen maar versterkt: de afgelopen jaren ben ik elke keer blij verrast als ik weer een historicus tegenkom in de directie van een ministerie, als lobbyist of als politicus. Het kan dus, jonge historici maken werk van geschiedenis. En jonge historici worden oude historici die op interessante posities terechtkomen.
Hoe is het dan gesteld met het nieuwe kabinet? De afgelopen weken werden er driftig namen gelekt en ik googlede er even driftig achteraan. Want, hoe zit het met het arbeidsmarktperspectief voor historici op een bepaald bordes? Rutte III laat zien dat je werk kunt maken van geschiedenis. De kans om als historicus in het kabinet te komen, is bijna net zo groot als de kans om als vrouw de hoogste regionen van ons landsbestuur te bereiken.
Leading lady Kajsa Ollongren studeerde eind jaren tachtig aan de Universiteit van Amsterdam en werd daarna niet alleen historica maar ook econoom. Haar profiel op de website van het Montesquieu Instituut laat een flitscarrière in ambtelijk Den Haag zien. Na haar eerste bestuurlijke positie als wethouder in Amsterdam, mag ze nu voor D66 de vicepremier zijn. Leuk historisch weetje: hare excellentie mevrouw Ollongren mag ook aangesproken worden met de titel jonkvrouw.
De minister van Financiën Wopke Hoekstra heeft volgens zijn profiel in de landelijke kranten rechten en geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Leiden. Een snelle Wikipedia zoektocht laat zien dat het in zijn historische carrière bij een propedeuse is gebleven. Als oud-praeses van Minerva en McKinsey consultant is hij de strakke pakken van het ministerie van Financiën wel gewend, maar ik hoop dat hij ook zijn affiniteit met geschiedenis niet zal vergeten. Leuk historisch weetje: de opkomst van Pim Fortuyn was een trigger voor Hoekstra om politiek actief te worden.
En dan twee historici voor wie de schepping even reëel is als de slag bij Waterloo. Bij de ChristenUnie vinden we onze eerste hardcore historicus. Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Paul Blokhuis, studeerde geschiedenis aan de Universiteit Leiden. En combineerde dat niet met rechten, economie of andere flauwekul. Na zijn studie volgde een indrukwekkende carrière in de lokale politiek en mag hij nu zijn meerwaarde als historicus in het Haagse gaan bewijzen. Leuk historisch weetje: Paul Blokhuis is de broer van pophistoricus Leo Blokhuis.
Het onderwijs is in goede handen bij Arie Slob. Hij volgde eerst de lerarenopleiding en studeerde vervolgens nog een jaar geschiedenis in Groningen. Met onduidelijke afloop, maar ook hem schaar ik onder onze nieuwe historische vrienden in het kabinet. Deze minister op Onderwijs, Cultuur en Wetenschap heeft jarenlang les gegeven in maatschappijleer en geschiedenis. De afgelopen twee jaar was hij directeur van het Historisch Documentatiecentrum Overijssel. Leuk historisch weetje: in zijn studententijd heeft hij met twee christenkameraden bijbels gesmokkeld naar het communistische Roemenië.
En natuurlijk ook nog een eervolle vermelding voor Mark Rutte zelf. Hij is wel de bekendste historicus-politicus, afkomstig van de Universiteit Leiden. We kunnen alleen maar concluderen: ook in Den Haag geldt het credo #gezochthistoricus. Ik wens de historici in Rutte III veel succes!
Nog een historicus gespot in Rutte III? Laat het me even weten!
Deze column verscheen eerder op de website van Jonge Historici.
Op Historische Verhalen publiceerde ik mijn eerste historische fictieverhaal.
“Glodok, 24 juni 1955, 13.24
De bakkerij is verlaten. De schappen waar twee weken geleden nog allerlei kleurrijke kue lapis, Hollandse koekjes en groene pandan cake hadden gelegen, zijn leeg. De koeling voor de schuimgebakjes en de slagroomtaarten is schoongemaakt en de stekker is uit het stopcontact gehaald. Alleen de waaier aan het plafond zoeft nog zacht. Zonder airconditioning zou de tropische hitte het binnen een kwartier ondraaglijk maken.
Vanuit de steeg komt weinig daglicht naar binnen. In de vroege middag spoeden zich enkele verdwaalde mensen door de straatjes van Glodok. Het is sinds april weer rustig in de Chinese wijk. De rellen die de afgelopen jaren de straten teisterden, zijn verleden tijd. De Hollandse klanten zijn weg, maar de Chinezen komen altijd terug. Over een paar uur zullen de straten zich weer vullen met bezoekers voor de avond pasar. Op zoek naar gefrituurde varkenspootjes, goedkope slippers uit Amerika, gemalen kippenbotjes tegen de hoofdpijn of een van de vele andere eigenaardigheden die de markt te bieden heeft. Al gaat nog steeds niemand langer zijn huis uit dan nodig.
Even rusten was een beter idee geweest, verzucht Jian. Maar ze had de verleiding niet kunnen weerstaan een laatste blik op haar winkel te werpen. Daar op de toonbank hadden bruiloftstaarten gestaan, die voor de oorlog een mooie bijverdienste waren geweest. Achter in de keuken had ze in de oorlog honderden koekjes, loempia’s en rijsttafels gemaakt om haar drie jonge kinderen te onderhouden. Vorige week waren de mensen uit de wijk een voor een langs gekomen om de laatste zoete creaties mee te nemen. Zelf had ze geen reden om de winkel te sluiten. Yu Wen had beslist. Zij had aanvaard. Het kwam niet in haar op om haar man niet te volgen. Over een week zou de Venetia hen van Tanjung Priok naar Rotterdam brengen.”
Lees de rest van het verhaal op de website van Historische Verhalen.
In januari 2018 verscheen het verhaal in de verzamelbundel van Historische Verhalen. Bestel de bundel op de website van Historische Verhalen of bij de lokale boekhandel!
“In oktober spoelt de Maand van de Geschiedenis terug rond het thema Geluk. Het begrip is, zoals een historicus ooit ‘de burger’ omschreef, zo ongrijpbaar als een paling in een emmer snot. Laten we het daarom stevig in Nederlands historische grond verankeren.”
Ik sprak met de razende reporters van de Maand van de Geschiedenis over wat geluk voor mij betekent.