Categorie: Portfolio

  • De grenzeloze overheid

    De grenzeloze overheid

    Als ik de ideale overheid zou kunnen vormgeven, dan zou ik kiezen voor een grenzeloze overheid. In deze tijd, met de toestroom van vluchtelingen en de teloorgang van Schengen, is het misschien vreemd om te pleiten voor een grenzeloze overheid. Voor mij is de grenzeloze overheid een plek waar talent optimaal kan groeien en bloeien. Waar creatieve ideeën niet meer ingekaderd worden door regels. Waar we verder komen door scheidslijnen los te laten. Ik neem je graag mee naar mijn ideale overheid, waarbij ik put uit voorbeelden uit de praktijk van nu en alvast kijk naar de toekomst.

    De ideale overheid gaat over grenzen heen

    De grenzen binnen de overheid vervagen al. De grenzeloze overheid gaat in eerste instantie over het vervagen van grenzen tussen organisaties. Taken van het Rijk gaan over naar de gemeente. Voor grote maatschappelijke vraagstukken wordt steeds vaker samenwerking gezocht tussen overheidsorganisaties, maatschappelijke organisaties en burgers.

    Toenadering tot het bedrijfsleven vanuit de gedachte van co-creatie komt langzaam op gang.  De tweede grens is die op het niveau van mensen, de individuele medewerkers. Hier zit de echte innovatie. De grenzeloze overheid betekent namelijk ook dat ambtenaren over hun eigen grenzen heen kijken. Verder kijken dan hun rol en functie. Hoe kun je je eigen verantwoordelijkheid nemen als mens en ambtenaar buiten de eigen functie? Het gaat hier over innoveren door nieuwe kaders te zoeken.

    De ideale overheid stimuleert mobiliteit

    De grenzeloze overheid kan alleen succesvol zijn als mobiliteit gestimuleerd wordt. En daar is draagvlak voor, zeker onder jonge ambtenaren. Ik zie het in mijn eigen omgeving. De overheid van de toekomst zal zich moeten aanpassen aan de veranderende behoefte van haar werknemers. In de zomer van 2015 toerde ik samen met mijn bestuur van FUTUR Jonge Ambtenaren Netwerk door Nederland. Op bezoek bij verschillende overheidsorganisaties, op bezoek bij tientallen ambitieuze (jonge) ambtenaren. En zo hoorde ik een ambtenaar bij de provincie Overijssel zeggen: “Ik zou wel heel graag een keer op een ministerie willen meelopen.” En zo zei de ambtenaar op het ministerie van Binnenlandse Zaken: “Laat mij in gesprek gaan met andere jonge mensen bij de lagere overheid.” De Twentse jonge ambtenaren deden een rechtstreekse oproep aan minister Blok: “Kom kijken hoe wij hier in Twente als (jonge) ambtenaren flexibel de verbinding zoeken tussen overheid, het bedrijfsleven en de culturele sector.”

    Zelf sta ik op het snijvlak van bedrijfsleven, communicatie en overheid. Als communicatieadviseur bij een adviesbureau dat zich binnen overheidsland begeeft. Als adviseur beweeg ik mij in verschillende organisaties en haal ik de inspiratie voor mijn vak bij verschillende mensen. Het dwingt je voortdurend om die ‘frisse blik’ te behouden. Ik heb bewust voor een adviesbureau gekozen omdat ik juist die mobiliteit zo belangrijk vind. Ik denk dat passie voor de overheid niet noodzakelijkerwijs binnen een bepaald dienstverband hoeft te liggen.

    Jonge ambtenaren willen verder kijken dan hun eigen werkplek. Gelukkig begint het indelen van eigen werktijden al steeds normaler te worden. De roep om verantwoordelijkheid te mogen nemen over de eigen werktijden en de eigen ontwikkeling klinkt ook steeds duidelijker. Jonge mensen vinden ontwikkeling en mobiliteit belangrijk. Soms worden ze ook noodgedwongen in deze situatie gezet. Bij een gebrek aan vaste contracten, moet je ook continue in beweging blijven. Met een onzekere situatie tot gevolg of de overstap naar een baan buiten de overheid. De overheid op de toekomst moet dit niet tegengaan maar meegaan in de beweging.

    De grenzeloze overheid komt van binnenuit

    Het is ook noodzakelijk voor de toekomst van de overheid dat deze frisse blik ook van binnen komt. Want een organisatie kan niet alleen draaien op de snelle jongens van buiten of de talentvolle trainees rechtstreeks uit de collegebanken. De wil tot een grenzeloze overheid moet van binnen komen, en ik geloof dat die wil er ook is, bij jong en oud.

    En het gebeurt ook al. Een mooi voorbeeld vind ik Brabant Mobiel. Een pool van ambtenaren die flexibel ingezet wordt bij verschillende organisaties in West-Brabant. De opdrachten halen ze zelf binnen. Belangrijk is dat de gemeentesecretaris achter hen staat en hen de eigen verantwoordelijkheid laat nemen.

    Een ander voorbeeld komt uit de eigen koker. Onlangs zijn we met een aantal jonge mensen van RadarAdvies het initiatief Jong Sociaal Domein begonnen. Een netwerk om young professionals werkzaam bij overheidsorganisaties, adviesbureaus, onderzoekinstellingen, zorginstellingen en onderwijs met elkaar te verbinden. Op laagdrempelige wijze streven wij ernaar om tot een vernieuwende visie op het sociaal domein te komen. We leggen contact met elkaar zonder teveel in grenzen te denken.

    Voorbeelden als deze overtuigen mij dat de behoefte er is, maar dat er ook ruimte en durf nodig is. Van managers, bestuurders, directeuren en ministers. Bij de overheid van de toekomst is die visie er. Ambtenaren gaan kijken in het bedrijfsleven en nemen resultaatgerichtheid mee terug. Mensen van buiten nemen een kijkje bij de overheid en nemen innovatieve ideeën terug naar de praktijk.

    De grenzeloze overheid is nu

    Verandering kun je het beste bewerkstelligen door gewoon te gaan beginnen. Door samen na te denken over de grote uitdagingen van nu en vervolgens ook de handen uit de mouwen te steken. De grenzeloze overheid is al in wording. We zien het in de initiatieven die jonge ambtenaren door het hele land nemen. In mijn droom van de ideale overheid wordt dit een brede beweging.

    Deze column verscheen eerder in het boek 10voordeoverheid.

  • De wereld van het sociaal ondernemen

    Ter ere van het 25-jarig bestaan van RadarAdvies schreef ik samen met collega’s een reisgids voor de overheid naar De wereld van het sociaal ondernemen. De reisgids bekijkt het fenomeen sociaal ondernemen van de kant van de ambtenaar, de ondernemer, en de burger. De gids is gelardeerd met diverse interviews uit het veld.

    Benieuwd? De reisgids is hier online te lezen of te bestellen via het secretariaat van RadarAdvies.

    reisgids-sociaal-ondernemen-cover

  • Alumni aan het woord: Omdenken

    Alumni aan het woord: Omdenken

    Misschien beweeg ik mij teveel in consultancy- en managementkringen, misschien heb ik iets teveel trainingen met een vleugje positieve psychologie gevolgd. Ik vind het simpelweg tijd om de alumnus geschiedenis in een ander daglicht te plaatsen. We kennen allemaal het overheersende beeld: “Jonge afgestudeerden vinden moeilijk een baan.” “Baankansen voor alumni geschiedenis mager.” We hebben allemaal in de volgende situatie gestaan met de mond vol tanden: “Word je geschiedenisleraar met jouw studie?”

    GENOEG!

    Laten we het verhaal even omdraaien. Ik ken weinig afgestudeerde historici die uiteindelijk geen goede baan vinden. In mijn kennissenkring, maar ook vanuit mijn functie als voorzitter van Jonge Historici spreek ik veel alumni. Historici zitten overal, in het bedrijfsleven, bij de overheid, in de wetenschap. Zij hebben functies op het gebied van beleid, bestuur, logistiek, HR, Communicatie, ICT. Ik denk dan meteen: Wauw, wat kunnen we veel en wat komen we ver.

    Voor de net afgestudeerde historicus is het geen kommer en kwel maar een zee van kansen. Ik vind het tijd om dat te zeggen. Ik vertel het verhaal vaak bij partners en werkgevers, maar ook op de familieverjaardag en de netwerkborrel. Jonge historici zijn veelzijdig en op veel plekken inzetbaar. Ik vertel het ook tegen jullie, toekomstige alumni, want de arbeidsmarkt is wat je er zelf van maakt.

    Daarom bij deze een aantal tips, al dan niet in chronologische volgorde:

    1. Je gaat binnenkort afstuderen of je bent net afgestudeerd. Een gevoel van verlorenheid of depressie dreigt. Draai het om. Denk om. Je bent vrij om alles te doen wat je wilt. Een kantoorbaan, de hele dag series kijken of in een koffiebar werken? Pak je vrijheid! Kijk om je heen wat er allemaal mogelijk is zonder de beknellende banden van de ivoren toren.
    2. Blijf met mensen praten. Hoe verleidelijk het ook is om in je cocon te blijven: praat open met oud-studiegenoten, vrienden en familie. Het zorgt voor een verfrissend perspectief. Je bent niet de enige die naar werk zoekt of onzekerheden heeft. Daarnaast is het belangrijk om op zoek te gaan naar sparringpartners. Mensen die in dezelfde levensfase zitten als jij of juist al een stapje verder zijn. Stel mensen open en eerlijke vragen. Vraag nooit: ‘Heb je een baan voor mij?’ of ‘weet je nog een vacature?’ maar vraag hoe zij gekomen zijn waar ze nu staan en vertel over waar jijzelf enthousiast van wordt.
    3. Depri van al dat solliciteren? Probeer in plaats van sombere gedachten te kweken, te genieten van de reis. Dit is een periode waarin je veel over jezelf zult leren, veel nieuwe mensen en bedrijven zult leren kennen en andere richtingen zult uitproberen. Je komt eruit als een ander mens.
    4. Gebruik je tijd goed. Stap uit je comfortzone. Blijf bezig. De beste manier om vooruit te komen, is door in beweging te blijven. Ga naar netwerkbijeenkomsten, ga vrijwilligerswerk doen, pak een klusje op waar je nooit aan toekwam. Er zitten geen veertig uren in een werkweek maar makkelijk zestig.
    5. Kom uit die geschiedenisbubbel. In mijn ogen lijden geschiedenisstudenten aan twee kwalen: I. IJdelheid (‘Ik heb geschiedenis gedaan weetje, ik wil later echt wat met mijn studie gaan doen’). Forget it. Echt nobody.gives.a.fuck. Ik kan het maar niet genoeg blijven herhalen. II.Verlegenheid (‘Ik kan goed teksten analyseren. Verder, ja geschiedenis was niet zo’n praktische studie’). We zijn allang vergeten wat je gestudeerd hebt. Je kunt 10 keer zoveel als je denkt. Staar je niet blind op het beeld dat je over jezelf hebt opgebouwd tijdens de studie. Je bent vrij om elk imago van jezelf te scheppen dat jij wilt.
    6. Vergeet de crisis. Eerlijk gezegd heb ik er weinig van gemerkt. Misschien heb ik geluk gehad of was ik pro-actief genoeg. Er zijn juist nu kansen voor mensen die ze willen pakken. Op een creatieve manier kun je kansen voor jezelf creëren en word je gedwongen te kijken naar andere werkzaamheden.
    7. Wees kritisch: Jij hoeft niet alles te slikken van een werkgever. Jij bent een gewild object op de arbeidsmarkt. Wat kunnen jonge historici eigenlijk niet?

    Ondanks mijn positieve verhaal ben jij, de (toekomstige) alumnus, nu waarschijnlijk toch totaal in paniek (‘Ga ik ooit wel een baan vinden?’). Gezonde paniek is goed. Een beetje onrust/overlevingsdrang zet je in beweging. En houd in gedachte: Als kritisch historicus moet jij de negatieve beeldvorming toch bij uitstek kunnen omdenken.

    Deze column verscheen eerder op jongehistorici.nl.

  • Go your own way

    Go your own way

    Twee jaar geleden zat ik vast. Ik zat in de laatste fase van mijn academische studie – alles ging prima maar toch knaagde er iets. Ik hikte op tegen het verwachtingspatroon van de academische wereld, ook omdat ik ergens wist dat het niet mijn pad was. Gelukkig gaf mijn scriptiebegeleidster mij goed advies: “Over vijf jaar ben je pas waar je wilt zijn. Het komt wel goed.”

    Op dat moment besefte ik dat ik vrij was om mijn eigen leven in te vullen. Om werk te doen dat ik leuk vind, om dingen te doen buiten mijn comfort zone, om elke dag weer nieuwe mensen te ontmoeten. Waarom ik dit met jullie wil delen? Ik wil jullie inspireren om datgene te doen waar jouw passie ligt. Ik werk 60 uur per week, maar krijg daar meer energie van.

    Van mijn eigen werk als Young Professional (ik ben communicatieadviseur) krijg ik veel energie. Ik houd ervan om concrete resultaten te boeken en daardoor ook te groeien als persoon. Maar ik ga een stap verder. Niet uit tomeloze ambitie, maar de ambitie om het heft in eigen hand te nemen en mijn verantwoordelijkheid voor dingen te nemen.

    Jonge getalenteerde mensen wil ik een podium geven. Ik houd niet van abstracties. Om dit na te streven ben ik bestuurslid bij het landelijke jonge ambtenaren netwerk Futur, geef ik leiding aan 30 man binnen de stichting Jonge Historici en ben ik oprichter en organisator van een netwerkborrel voor Generatie Y vrouwen in Leiden. De eerste twee waren al bestaande initiatieven, de derde komt voort uit mijn eigen drive. Met de Leidse Praatjes netwerkborrel wil ik jonge vrouwen met elkaar verbinden en inspiratie geven om het beste uit de eigen carrière te halen.

    De eerste twee waren al bestaande initiatieven, de derde komt voort uit mijn eigen drive. Ik wil jonge vrouwen met elkaar verbinden en inspiratie geven om het beste uit de eigen carrière te halen.

    Bestaat iets nog niet in de eigen woonplaats? Doen we het toch gewoon zelf!

    Het momentum is NU om een stapje verder te gaan, uit je comfort zone te stappen, dingen aan te pakken die je nog niet kunt, meer te geven dan nodig. Voor mij kost dit geen energie, maar krijg ik juist weer nieuwe kracht en inspiratie.

    Mijn droom? Door mijn eigen weg te gaan, anderen ook te inspireren.

    Deze column verscheen eerder op ilife.nu.